Waarom ik in de herfst als eerste naar buiten ga (ook al is het grijs)

Rond deze tijd van het jaar hoor ik het van veel mensen: het hoofd voelt voller, het humeur is wat wisselend en de fut is minder. Vaak denken we dan meteen aan slaap of aan drukte, maar er is iets simpels dat enorm veel doet, en dat is ochtendlicht. Ons lichaam stelt zijn klok bij op daglicht. In de zomer krijgen we dat vanzelf, maar nu het later licht wordt en we vaak binnen ontbijten, missen we dat signaal. Het gevolg is dat je je overdag suffer voelt en tegen de avond juist moeilijker tot rust komt. Wat ik zelf doe klinkt bijna te makkelijk: binnen het eerste half uur na het opstaan even echt naar buiten. Geen wandeling van een uur, gewoon tien minuten in de tuin met een kop thee, of een blokje om. Zelfs op een grijze dag is het buitenlicht vele malen sterker dan binnen. Merk je dat het niet alleen om licht gaat maar ook om een opgejaagd gevoel? Dan helpt het om die tien minuten bewust zonder telefoon te doen. Even niets, alleen de buitenlucht. Ik schreef eerder over weer rust vinden als je merkt dat je overspannen raakt, met een paar praktische tips: lees hier mijn tips om te ontspannen. Gaan jullie in de ochtend naar buiten, of begint de dag meteen achter een scherm? Ik ben benieuwd wat het bij jullie zou veranderen.